Udo Prinsen in dialoog met Piet Mondriaan en Guido Molinari
Najaar 2026 presenteert het Mondriaanhuis in Amersfoort de tentoonstelling Perpetual Motion. Hierin gaat multimedia-kunstenaar Udo Prinsen in dialoog met het werk en het gedachtegoed van grootmeester Piet Mondriaan en de Canadese kunstenaar Guido Molinari. De speciaal voor het Mondriaanhuis ontwikkelde video- en muziekinstallatie ‘Tape’ van Prinsen is een eigentijdse reactie op hun zoektocht naar ritme, kleur, beweging en vernieuwing.
Perpetual Motion laat zien hoe vernieuwende ideeën generaties kunstenaars met elkaar verbinden. Piet Mondriaan (1872–1944) inspireerde met zijn zoektocht naar ritme en dynamisch evenwicht, maar vooral ook met zijn radicale loslaten van bestaande artistieke conventies, kunstenaars als Guido Molinari. Molinari bouwde voort op Mondriaans ideeën in zijn eigen karakteristieke kleurcomposities. Udo Prinsen voegt daar op zijn beurt een eigentijdse laag aan toe. Zijn installatie maakt zichtbaar hoe het gedachtegoed van beide kunstenaars nog altijd inspireert en uitnodigt tot experiment, beweging en vernieuwing.
Guido Molinari
De tentoonstelling bestaat uit twee delen. De eerste zaal introduceert Guido Molinari (1933–2004) aan de hand van foto’s, documentatie en een kleine selectie werken. Daarmee biedt het Mondriaanhuis een kennismaking met een kunstenaar die in Nederland nog niet veel te zien is geweest. Molinari verwierf in de jaren ’60 internationale bekendheid met zijn karakteristieke Stripe-series, opgebouwd uit verticale kleurbanen van gelijke breedte. Zijn werk was te zien in de invloedrijke tentoonstelling The Responsive Eye in het Museum of Modern Art in New York en in 1968 vertegenwoordigde hij Canada op de Biënnale van Venetië.
Udo Prinsen
n de tweede zaal staat Prinsen centraal met Tape, een immersieve video- en muziekinstallatie waarin beeld, geluid en ritme samenkomen. De titel verwijst enerzijds letterlijk naar de tape die Mondriaan, Molinari en Prinsen ieder gebruikten tijdens hun werkproces. Anderzijds staat de tape symbool voor experiment, verandering en het steeds opnieuw vormgeven van een idee. Bijzonder aan de installatie van Prinsen is dat hij niet alleen het eindresultaat toont, maar ook het maakproces zichtbaar maakt.
Udo Prinsen (1974) is autonoom kunstenaar en regisseur van mixed-mediaprojecten. Vanuit zijn achtergrond in beeld- en mediatechnologie verbindt hij beeldende kunst, animatie, film en muziek in ruimtelijke installaties. Zijn werk beweegt zich op het snijvlak van verschillende disciplines, waarbij ritme, beweging en de wisselwerking tussen beeld en geluid een centrale rol spelen. Prinsen werkte onder meer samen met trompettist Eric Vloeimans en realiseerde audiovisuele projecten in Nederland, Canada en de Verenigde Staten. Voor het Mondriaanhuis ontwikkelde hij een installatie, waarin zijn fascinatie voor de wisselwerking tussen beeld, geluid en ruimte tot uiting komt
Muziek als inspiratiebron
Voor zowel Mondriaan als Molinari vormde muziek een belangrijke inspiratiebron. Mondriaan raakte tijdens zijn Parijse jaren gefascineerd door moderne dansen als de foxtrot en ragtime. Daarnaast zag hij overeenkomsten tussen de improvisatie in jazz en zijn eigen zoektocht naar evenwicht en ritme binnen een strakke beeldstructuur.
Ook Molinari zag een sterke verwantschap tussen muziek en beeldende kunst. Volgens hem onderzoeken beide disciplines hoe pure structuren – kleur in de schilderkunst en klank in de muziek – zelfstandig betekenis en emotie kunnen oproepen. Een bijzonder voorbeeld van zijn betrokkenheid bij hedendaagse muziek is het in 1997 opgerichte Quatuor Molinari, een ensemble voor twintigste- en eenentwintigste-eeuwse strijkkwartetten dat bewust zijn naam draagt als eerbetoon aan de kunstenaar.
Voor Udo Prinsen vormt eigentijdse muziek eveneens een belangrijke inspiratiebron en drijvende kracht binnen zijn werk. Ook in de installatie Tape speelt muziek een centrale rol, als verbindend element tussen beeld, ritme en beweging.
Publieksprogramma
Bij de tentoonstelling Perpetual Motion wordt een publieksprogramma ontwikkeld dat zowel kunstliefhebbers, muziekliefhebbers als families met kinderen zal aanspreken. Bijzonder is dat in de tentoonstellingsperiode het Canadese strijkkwartet Quatuor Molinari in Nederland is en verschillende muzikale optredens zal verzorgen in het kader van de expositie in het Mondriaanhuis.
Perpetual Motion is te zien van 10 oktober 2026 tot en met 31 januari 2027 in het Mondriaanhuis.
Voor tentoonstelling Perpetual Motion werkt het Mondriaanhuis samen met: