Coppus laat zich in zijn werk vooral inspireren door het constructivisme en de geometrische abstractie. Hij heeft daarin een geheel eigen beeldtaal weten te ontwikkelen met een uitgesproken aandacht voor kleur, ritme en lichtwerking.
Herman Coppus (Horst, 1955) vindt het ‘helemaal geweldig’ om te exposeren in het geboortehuis van de pionier van de abstracte kunst. ,,Hoewel ik me geenszins wil vergelijken met Mondriaan, vind ik mijn werk daar heel mooi passen''.

Een groot deel van zijn oeuvre bestaat uit geometrische vormen die zich in een vierkant of rechthoek herhalen tot een patroon. Wie langer stilstaat bij zijn papierreliëfs, ziet een ingenieus en steeds veranderend spel van vorm en licht. Hoewel Coppus zich in zijn kleurgebruik beperkt tot de primaire kleuren en zwart en wit, laten zijn werken door reflectie en schaduwwerking vanuit verschillende standpunten een verrassend rijk palet van steeds wisselende kleurschakeringen zien.

Laatbloeier
Als kunstenaar zou je Coppus een laatbloeier kunnen noemen. ,,Ik maak al ruim twintig jaar autonoom werk, maar pas sinds de laatst vijf jaar toon ik het actief aan de buitenwereld,'' vertelt hij. Na diverse exposities bij galeries en kunstmanifestaties is de tentoonstelling in het Mondriaanhuis zijn eerste museale presentatie . Zijn opleiding volgde Coppus aan de Stadsacademie van Maastricht, tegenwoordig de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Daarna volgde een loopbaan als docent in beeldende vakken en kunstgeschiedenis. Sinds eind jaren ’90 combineert Coppus het lesgeven met het kunstenaarschap.

Coppus woont en werkt in Ravenstein, het schilderachtige vestingstadje aan de Maas in Noord-Brabant. In het sfeervolle historisch pand waarin hij met echtgenoot Marij woont, staat midden in woonkamer de werktafel van de kunstenaar. Aan deze tafel werkt hij, omringd door zijn eigen kunstwerken, dagelijks aan zijn reliëfs. Met engelengeduld en een aan perfectionisme grenzende precisie, snijdt Coppus daar de kubussen of andere vormen die nodig zijn voor het patroon waar hij op dat moment aan werkt.

Glas
Herman Coppus werkt niet alleen met papier, maar ook met andere materialen zoals brons en glas. Daarvan zijn ook voorbeelden te zien in het Mondriaanhuis. Coppus: ,,Het glassculptuur dat ik in het museum heb opgebouwd bestaat uit stroken glas, die zijn gestapeld tot een monumentale, transparante vorm van twee meter hoog. De glasstroken liggen los op elkaar; slechts de bovenste stroken zijn gefixeerd met lijm.''

Coppus geeft zijn reliëfs of sculpturen geen titel. Dat heeft misschien iets te maken met het feit dat de kunstenaar niet houdt van getheoretiseer over zijn werk. Dat wordt al gauw zo pretentieus, vindt hij. Pretentieus is Coppus zeker niet, maar wel een zeer gedreven kunstenaar. Zijn werklust is groot en zijn productie hoog; bijna wekelijks verschijnt er een nieuw werk van zijn hand. Tijdens het maken van een reliëf ontstaan vaak alweer nieuwe ideeën voor een volgend werk. Restmateriaal is er bijna niet: uit reststukjes van een eerder gemaakt reliëf ontstaat weer een nieuw werk.

Reflectie – Herman Coppus is te zien vanaf 3 november 2018 t/m 10 maart 2019